این سخن را باید حاضران به غایبان تا برپایی روز رستاخیز برسانند…

فراز ۲۳ از خطبه غدیر :

…ثُمَّ قال : أيُّها النّاسُ ، مَن أولي بِكُم مِن أنفُسِكُم ؟ قالوا : اللّهُ و رَسولُهُ . فقالَ : ألا مَن كُنتُ مَولاهُ فَهذا عَليٌ مَولاهُ ، اللّهم والِ مَن والاهُ و عادِ مَن عاداهُ و انصُر مَن نَصَرَهُ و اخذُل مَن خَذلَهُ . معاشِرَ النّاسِ ، هذا عَلِيٌّ أخي و وَصِيّي و واعي عِلمي و خَليفَتي في اُمَّتي عَلي مَن آمَنَ بي و عَلي تَفسيرِ كِتابِ اللّهِ عَزّوجلّ و الدّاعي إليهِ و العامِلُ بِما يَرضاهُ و المُحارِبُ لِأعدائِهِ و المُوالي عَلي طاعَتِهِ و النّاهي عَن مَعصِيَتِهِ.

سپس فرمود:
مردمان ! کیست سزاوارتر از شمایان به شما ؟

گفتند：خداوند و رسول او ؛

آنگاه فرمود：
آن که من سرپرست اویم ، پس این علے ولے و سرپرست اوست ؛

خداوندا !
پذیراے ولایت او را دوست بدار و دشمن او را دشمن دار و یار او را یارے کن و رها کنندهء او را تنها گذار ؛

هان مردمان !
این علے است برادر و وصے و نگاهبانِ دانش من و جانشین من در میان امت ،
و ایمان آورندہ به من و بر تفسیر کتاب خدا ؛
او مردمان را به سوے خدا بخواند و به آنچه موجب خشنودے اوست عمل کند و با دشمنان او ستیز نماید ؛

او سرپرست فرمانبردارے خدا باشد و بازدارنده از نافرمانی او.…