محرم آمد و ماه عزا شد
                                         مه جانبازی خون خدا شد
                                         جوانمردان عالم را بگویید
                                        دوباره شور عاشوار به پا شد

 هر دم به گوش می رسد آوای زنگ قافله ، این قافله تا کربلا دیگر ندارد   فاصله .

                   حلول ماه محرم ، ماه پژمرده شدن گلستان فاطمه تسلیت باد.

السلام ای وادی کربلا

السلام ای سرزمین پر بلا

السلام ای جلوه گاه ذوالمنن

السلام ای کشته های بی کفن

بی عشق حسین اگر بمیرم چه کنم

فردا که کسی را به کسی کاری نیست

دامان حسین اگر نگیرم چه کنم

        کربلا لبریز عطر یاس شد. . . .

نوبت جانبازی عباس شد

باز محرم رسید، ماه عزای حسین

سینه‌ی ما می‌شود، کرب و بلای حسین

کاش که ترکم شود غفلت و جرم و گناه

تا که بگیرم صفا، من ز صفای حسین

با آب طلا نام حسین قاب کنید

با نام حسین یادی از آب کنید

خواهید مه سربلند و جاوید شوید

تا آخر عمر تکیه بر ارباب کنید.

                                پرسیدم از هلال چرا قامتت خم است ؟

                                آهی کشید و گفت ماه محرم است…

باز محرم رسید، ماه عزای حسین

سینه‌ی ما می‌شود، کرب و بلای حسین

کاش که ترکم شود غفلت و جرم و گناه

تا که بگیرم صفا، من ز صفای حسین