این سخن را باید حاضران به غایبان تا برپایی روز رستاخیز برسانند...

فراز ۳۱:

معاشِرَ النّاسِ، "آمِنوا بِاللّهِ و رَسولِهِ و النّورِ الّذي اُنزِلَ مَعَهُ مِن قَبلِ أن نَطمِسَ وُجوهاً عَلي أدبارِها أو نَلعَنَهُم كَما لَعَنّا أصحابَ السَّبتِ." ، بِاللّهِ ما عَني بِهذه الآيَةِ إلّا قَوماً مِن أصحابي أعرَفَهُم بِأسمائهم وَ أنسابِهِم و قَد اُمِرتُ بِالصَّفحِ عَنهم فَليَعمَل كُلُّ امرِيءٍ عَلي ما يَجِدُ لِعَليٍّ في قَلبِهِ مِنَ الحُبِّ و البُغضِ.

هان مردمان!
به خدا و رسول او و نور همراهش ایمان آورید . (تغابن/۸) ؛
"پیش از آنکه چهره ها را تباه و واژگونه کنیم ، یا چونان اصحابِ روز شنبه (یهودیانے که بر خداوند نیرنگ آوردند) رانده شوید ." (نساء/۴۷) ؛
به خدا سوگند ،
که مقصود خدا از این آیه ، گروهے از صحابه اند که آنان را با نام و نسب مےشناسم ؛
لیکن به پرده پوشے کارشان مأمورم ؛
آنک هر کس پایهء کار خویش را ،
مهر یا خشم علے قرار دهد ؛
و بداند که ارزش عمل او وابسته به آن است.