ین سخن را باید حاضران به غایبان تا برپایی روز رستاخیز برسانند...

فراز ۲۷ از خطبه غدیر :

…معاشِرَ النّاسِ ، هذا عَلِيٌّ أنصَرَكم لي و أحَقَّكم بي و اَقرَبُكُم إلَيَّ و أعَزُّكم عَلَيَّ ، واللّهُ عزّوجلّ و أنا عَنهُ راضيانِ و ما نَزَلَت آيَةُ رِضا في القُرآنِ إلّا فيهِ و خاطَبَ اللّهُ الّذينَ آمَنوا إلّا بَدَأ بِهِ و لانَزَلَت آَيَةُ مَدحٍ في القُرآنِ إلّا فيهِ و لاشَهِدَ اللّهُ بِالجَنَّةِ في " هَل أتي عَلَي الإنسانِ " إلّا لَهُ و لاأنزَلَها في سِواهُ و لامَدِحَ بِها غَيرَهُ .

هان مردمان!
 این علے است یاورترین ، سزاوارترین ، نزدیک ترین و گران قدرترینِ شما نزد من ؛
و خداوند عزوجل و من از او خشنودیم ؛
آیهء رضایتے در قرآن نیست مگر دربارهء او؛
و هرگاه خداوند ، ایمانیان را خطابی نموده ، به او آغاز کرده ؛
و آیهء ستایشے نازل نگشته مگر دربارهء او؛
و در سورهء " هل اتی علی الانسان " گواهے بر بهشت نداده مگر برای او ،
و آنرا در حق غیر او فرود نیاورده و بوسیلهء آن، جز او را نستوده است.